94 keer bekeken

Wim & Diana

  • maandag 29 mei 2017 @ 20:04
    #1

    Op het perron

    Op het perron van een heel klein station met in de verte de trein
    Op dat station stond een jochie alleen, het huilen leek hem nabij
    Hij staarde maar wat, een brief in zijn hand met daarin een ernstig bericht
    Zou hij toch proberen de trein in te gaan en net doen alsof hij niets wist

    Hij deed onopvallend en liep naar de trein
    Klom naar binnen en zocht naar een plaats
    De conducteur kwam langs met een nors gezicht
    En vroeg hem naar zijn plaatsbewijs
    Ik heb geen kaartje, zei dat kleine joch, maar betaal zo gauw als ik kan
    Dan ga je er uit bij de volgende stop, maar zwichtte toen het jochie hem zei

    Toe, conducteur, laat me, zet mij niet uit deze trein
    De liefste van heel deze wereld heeft zorgen, veel leed en pijn
    Ik wou nog zo graag even naar haar toe, daarom vraag ik: laat me vrij
    Ik wil haar helpen, haar enige zoon, voordat ze voor altijd verdwijnt

    Een oude mevrouw, door het voorval geschokt
    Stond toen op en liep door het pad
    Ze hield haar hand op, verzamelde geld voor de jongen die het geld nodig had
    Hij bedankte haar blij voor haar hulpvaardigheid
    Ach laat maar, zei zij toen tot hem
    En nu, als de conducteur hem ooit weer ziet dan hoort hij nog vaak deze stem

    Toe, conducteur, laat me, zet mij niet uit deze trein
    De liefste van heel deze wereld heeft zorgen, veel leed en pijn
    Ik wou nog zo graag even naar haar toe, daarom vraag ik: laat me vrij
    Ik wil haar helpen, haar enige zoon, voordat ze voor altijd verdwijnt
     
    Orspronkelijk van de Wiko's
    Gewijzigd op 2017-05-29 20:36:51